Zwangerschaps-
misselijkheid
Zwangerschapsmisselijkheid kan de eerste drie maanden van de zwangerschap tot een flinke uitdaging maken. Tussen de 70-85% van de vrouwen ervaart misselijkheid, en bij 50% gaat dit gepaard met overgeven. Soms duurt de misselijkheid zelfs tot het einde van de zwangerschap. In ernstige gevallen, bekend als hyperemesis gravidarum, is ziekenhuisopname noodzakelijk. Acupunctuur is bewezen effectief bij het verlichten van zwangerschapsmisselijkheid.
Zwangerschapsmisselijkheid en Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM)
Tijdens de eerste maanden van de zwangerschap gebeurt er veel in het lichaam van de vrouw. Veel energie in de vorm van Qi en Bloed gaat naar de foetus, wat veranderingen in de energiebalans veroorzaakt. Normaal gesproken beweegt de energie van de Maag naar beneden, naar de darmen. Tijdens de zwangerschap wordt deze daling van Qi tijdelijk beperkt omdat de nadruk ligt op het voeden van de foetus. Als de Maag-Qi niet naar beneden daalt maar stijgt of blijft hangen, kan dit misselijkheid veroorzaken. Dit kan vooral problematisch zijn als er al een lichte disbalans was voorafgaand aan de zwangerschap. Bij ernstige gevallen kan een sterk rebellerende Maag-Qi leiden tot overgeven.
Zwangerschapsmisselijkheid en Acupunctuur
Acupunctuur kan veilig worden toegepast tijdens de zwangerschap, met inachtneming van specifieke punten die niet geprikt mogen worden. De behandeling richt zichvaak op het versterken van de Maag en het laten dalen van de Maag-energie. Een belangrijk acupunctuurpunt is Pericard-6, gelegen aan de binnenkant van de pols. Dit punt wordt ook gebruikt in armbandjes tegen reisziekte, waarbij een magneetje op dit punt drukt. Naast Pericard-6 worden andere punten gebruikt, afhankelijk van de individuele situatie. Tijdens de intake wordt bepaald waar de behandeling zich het beste op kan richten. Soms zijn enkele sessies nodig om resultaat te merken.
Bronnen:
Hu, Y., Yang, Q., Hu, X. (2024). The Efficacy and safety of acupuncture and moxibustion for the management of nausau and vomiting in pregnant women: A systematic review and meta-analysis. Helyion. 10.
Jewell, D., Young, G. (2003). Interventions for nausea and vomiting in early pregnancy. Cochrane Database of Systematic Reviews. 4
Lindblad, A., Koppula, S. (2016). Ginger for nausea and vomiting. The Official Journal of the College of Family Physicians of Canada. 62 (2)
Van den Heuvel, E., Goossens, M., Vanderhaegen, H., Sun, H.X., Buntinx, F. (2016). Effect of acustimulation on nauseau and vomiting and on hyperemesis in pregnancy: A systematic review of Western and Chinese literature. BMC Complemenatary and Alternative Medicine. 16 (13)
Viljoen, E., Visser, J., Nelene, K., Musekiwa, A. (2014). A systematic review and meta-analysis of the effect and safety of ginger in the treatment of pregnancy-associated nausea and vomiting. Nutrition Journal. 20.
Zhen, C., Zhong, Y., Cheng, L., Zhou, Y. (2021). Effectiveness of acupuncture in the treatment of hyperemesis gravidarum: A systematic review and meta-analysis. Evidence-based Complementary and Alternative Medicine. 2021
